Geert Matthys reed de Croc. Hij doet zijn relaas vanuit de outback

Mijn jetlag heb ik goed verteerd maar pas na 5 dagen verblijf. De warmte viel mee alsook de vochtigheid. De eerste rit was niet van de poes eerst een beklimming op asfalt van 16 km wel op middenblad daarna onmiddelijk een lange klim op de kleinste molen. Dan op en af maar daarna een zeer lange klim. Ik noemde hem the never ending climb. Daarna kettingbreuk op 12 km van het einde in een afdaling,de laatste 10 km zijn wel meestal bergaf en verlies ik maar 15 min. De aussies noemden mij voor niets de downhill man haha.

Tweede rit direct 10 km bergop geen voeling met het groot peleton,dikke benen. Goed overleefd dankzij ne italo man.

Derde rit geen geluk hè,koppeleton rijdt verkeerd en hebben ze gaan zoeken met een helikopter. Ik zat in de tweede groep en hadden al een gem. van 27,5 na 66 km toen er een brand uitbrak en de rit geanuleerd werd a ja de groten ware niet mee hè. 

Vierde rit direct een zeer lange klim,weeral dikke benen en zoals ik meldde ovenoverhitte voeten. De laatste 50 km waren op asfalt met 6 man en hadden na aankomst 23,5 gem. Ik schrok na zo'n afzien aan mijn voeten.

Vijfde rit is een snelheidsrit 100 km op en af op zand. Die heb ik al bij al goed verteerd daar mag je al eens alleen rijden gedurende 20 à 30 km.

Zesde rit blijft voor altijd in ons geheugen. Een zeer goed begin van me,tot aan de eerste bevoorrading daar schrok ik,had wel mijn camelback bij maar vlamde de eerste mtbr voorbij zoals den Urs en Bart. Stel je voor ik eerst aha. Maar die mannen vlamden me voorbij op een lange helling. Wij hebben er daarna nog om gelachen toen ik zij tegen Mike dat ik tegen die mensen moest gezegd hebben 'alè joeng wa rapper'. Maar daarna was het een calvarietocht van jewelste. Op de derde bevoorrading moest ik noodgedwongen stoppen om rijstpap te eten,ik kreeg niets anders meer binnen. De vierde bev. heb ik gewacht op Mo den belg en zijn we samen binnen gesukkeld.  

Zevende rit had ik afspraak met Mo om gans de rit samen te rijden. Het was ondertussen 62° in de zon in de outback.Na aankomst was mijn pijp uit,leeg,uitgeput. Dus ik stop vandaag!!

En na een goed halfuur komt Willem binnen,ik vraag hem hoe het is,en hij antwoord me dat hij nog kan fietsen ,ik vraag hem hoe dit komt en hij zegt me dat hij met een grote groep gefietst heeft en veel leute beleefd heeft. Dus stel ik voor om de volgende dag met hen mee te rijden. Een geluk dat ik dag en nacht op mijn broer kon rekenen.  

Mijn voorvork laten veranderen want vandaag corrugations gedurende 80km. Dat is rijden over aangekuilde pattaten. Achste rit heb ik samen met hen afgelegd. Ik ben dan ook zeer goed aangekomen vandaag. 

Negende rit direct na vertrek mijn achterste tandwielen los, ik heb een klein halfuur gewacht op iemand die passeerde,gelukkig was het iemand van de volgauto's. Zij heeft me met de auto naar post 2 gebracht waar mijn broer stond te wachten op ons,ik wist dat hij een sleutel had. Ik heb deze rit dan ook afgelegd met dezelde mensen als de dag voordien,ik kon het hen niet aandoen om vol door te gaan. Dit was een zeer mooi rit met veel afwisseling op en af zoals het hoorde. Ik ben zeer goed aangekomen die dag. 

Tiende en laatste rit,twee heel zware beklimmingen ik denk tussen de 20 à 30 %. Een geluk zei mijn broer dat men hier niet koerste of er vielen hier mss doden. Afdalingen met zeer hoge snelheden en zeer gevaarlijke bochten. Aankomst in het aards paradijs de Cape hè.  

Na rit 5 kon ik s'morgens niet goed of voldoende eten alsook tijdens de ritten,ik had schrik om gellekes te eten gedurende de ritten. Mijn voeten ken je al hè,bedankt voor de gouden tip(ijs)mss lag de sleutel tot succes wel in Belgische handen zei ik tegen Bart. Ik heb 3 blauwe teennagels,mijne grote stond los. Ik heb mijn geweer van schouder verandert na rit 6. Na rit 5 zij ik tegen mijn broer dat ik nog geen duw te veel gegeven had. Ik had goesting om er eens een lap op te geven na rit 5 of 6. Maar ik heb noodgedwongen moeten gas terug draaien. SPIJTIG maar het was zo. Natuurlijk ik het anders aanpakken de volgende keer. Never say never again. Ik heb een zeer warm land en volk ontmoet en dit koester ik gans mijn leven. 

Stefaan bedankt voor alles!