Zaterdag stond de Hagelandse chrono op het programma. Een mooie en goed georganiseerde chrono over de mooiste paden van het Hageland, goed voor 82km en iets meer dan 1000hm
Ik zou deze rit rijden als intensieve training en ook met de fiets naar Langdorp en terug rijden, goed voor een 40km extra.
Thuis bij het vertrek om 10u was het al behoorlijk warm, de 45min durende rit richting Langdorp werd dan ook op het gemakske afgehaspeld. Ginder rap een nummerke opgehaald en om klokslag 11u kon ik vertrekken voor mijn rit.
Het begon direct mooi met vele single-tracks en korte klimmekes, een echte speeltuin! Al werd me al snel duidelijk dat de bepijling niet de meest efficiente was: kleine gele pijltjes die je door het zonlicht écht bijna niet zag hangen, bovendien stonden deze ook veelal te laat voor een bocht of in een afdaling. Hierdoor in totaal toch wat tijd verloren door telkens 10m terug te moeten draaien en her en der wat rubber achtergelaten op het parcours, Marta heeft zo ook haar werk gehad. Voor de tijd moest ik het niet doen, het was een stevige training en eindstand deed er niet toe. Bij de eerste bevoorrading kreeg ik een drinkbus aangereikt. Dat de persoon die ze aangaf dat niet gewend was was duidelijk, bus knalde tegen de grond. Gestopt en de man rap de bus opgeraapt en me alsnog aangereikt, geen erg en bedankt voor de bus.
Vanaf nu werd het parcours wel sneller. Mijn zwakke punt, snelheid, kon ik hier wel wat bijschaven. Het klimmen ging perfect, de afdalingen en het vele korte bochtenwerk liepen heerlijk. Alleen die pijltjes hé....maar ja, dat was voor iedereen hetzelfde. Aan de tweede bevoorrading mocht ik zelf een bidonneke nemen, mijn lege in de vuilbak gekieperd en maar verder. In de daarop volgende klim zag ik twee teammaats vrolijk peddelen, Ann en Sabine. Ze zaten op de single-track een beetje vast achter een tragere deelnemer. De bouw van hun huis werd voor een dag stilgelegd om hier te komen rijden, ontspanning is ook nodig nietwaar. Eens boven gingen we weer elk onze eigen weg. De klimmetjes en afdalingen volgden elkaar snel op. Op de vlakkere stroken moest er dus telkens goed gedronken worden. De bidons die we kregen waren niet gevuld met de gewoonlijke W-CUP dewelke toch véél beter is hoor. Het was erg warm ondertussen en de zon schroeide op de helmen, het zweet liep vlot over het aangezicht en armen, aan stof ook geen gebrek: een zalige dag om te biken!! De derde bevoorrading weer een vers bidonneke genomen en snel verder. Het lastigste deel was nu wel voorbij. Nog een hoop single-tracks en korte klimmekes om dan via de dijk van de demer terug naar Langdorp te knallen. Hier haal ik nog menig biker in om na 3u18 de finish te bereiken.
Rap enkele colakes gedronken om dan weer naar huis te fietsen, op het gemakske.
Een mooie trainingsrit, 124km en een kleine 5u genoten van het zonneke.
Tim
|
|
<< Alle categorieën |
