Het WK marathon in Sankt-Wendel
Na de Bike Transalp van enkele weken, was het terug tijd, om weer eens een marathon, van dichtbij mee te maken. Ik had mijn zinnen gezet op de WK-marathon, in St.-Wendel. De afstand bestond uit 2 grote ronden,in het totaal 108 km, met een 2556 hm erin. De laatste weken,op advies van mijn trainer Stefaan, enkel maar de beentjes,meestal wat losgefietst. Dat moest volstaan, om mij in superconditie te brengen naar deze marathon. Zondag 8 augustus,voor velen die aan de start stonden, een heel belangrijke dag,vooral dan voor de WK-elite bikers. Een regenboogtrui,dat stond er op hun programma,om te verdienen. En het zonnetje was ook van de partij. Samen met nog enkele Belgen, stond ik ook vertrekkens klaar aan de startlijn. De speaker begon af te tellen,nog 30 sec. Plots bemerkte ik dat mijn ketting nog niet op mijn groot blad vooraan lag. Shit,vlug schakelen. Mijn ketting sputterde tegen, en na wat moeite schoof hij op mijn 44. Poef, startschot. Terwijl ik nog wat schakelde, raasden er reeds menig bikers me voorbij. Ik schoot ook uit mijn startblokken, en mocht direct de gaskraan opendraaien. Na 200 m. een asfaltklimmetje. Nu hadden we wel pech, dat de bikers van de 30 km afstand, 5 min.voor ons vertrokken waren. Dat zorgde voor enig oponthoud. Met veel moeite kon ik naar voor opschuiven. Ik bleef alles geven, om zo veel mogelijk plaatsen te kunnen goedmaken. De eerste 20-30 km werden in 'race tempo' afgelegd. Snelheden van meer dan 30-35km/u,waren hier zeker geen uitzondering. Gelukkig kon mijn motor,en mijn Rotwild het hoge tempo aan. Ik verzeilde in een goed groepje van een man of 12,waaronder ook Bob Hannes. Later begon het wat uit te dunnen. Het accent begon zich stillekes aan te verleggen, naar meer bospaden, en de klimmen begonnen langzamerhand langer te worden. Ik bleef jacht maken op bikers voor me, en belandde zo bij een man of 2. Toen ik een W-cup-reep uit mijn achterzak wou nemen, viel die juist uit mijn hand,op de grond. Ja, mtb rechtsom, en reep opgeraapd. Eten en drinken:belangrijke factoren. Natuurlijk,was ik nu dat groepje kwijt, en belandde ik in een groepje met o.a. Bob Hannes. We bleven lange tijd tesamen biken. Ik nam telkens wat voorsprong in het klimmen, maar in de afdalingen, konden ze me bijbenen. Tijdens de 2de ronde, lag het accent nog duidelijker op de bospaden en singletracks. Gelukkig lag het er droog bij,alhoewel ik toch eens een uitschuiver had, zonder erg weliswaar. Op de lange hellingen kon ik nog een hoog tempo aanhouden. Mijn metgezellen begonnen te kraken. Ik beet door, en zag na een tijdje nog enkele bikers voor me rijden. Nog een 30-tal km. Het tempo begon lichtjes te zakken, en mijn beste krachten waren ook al uit mijn benen geschud,maar toch naderde ik stillekes aan, bij de bikers voor mij. Nog 20km, ik had terug wat plaatsen goedgemaakt, maar zag toch dat er enkele bikers jacht op me maakten. Blijven doorgaan,Hans. Met nog een 10km te biken joeg ik mijn motor de hoogte in. Nu gingen de resterende km's in dalend tempo naar omlaag, en ik bereikte volledig uitgeteld, maar voldaan de finish,in een tijd van 4.33u. Ik reed een heel hoog constant niveau. Kris Hertsens was me juist nog voor, hij had de 3de tijd afgeklokt, bij de sen.2. Jammer, net geen podium. Op 3 min.,van die 3de plak. Al bij al mocht ik toch tevreden terugblikken op mijn resultaat, gezien het hoogstaand niveau van de deelnemers. Deze week goed uitrusten, en dan richting Transschwarzwald volgende week.
Hans |
