Het Smart Cycling team in Offenburg

Zondag was 'the big day', want dan stond de Worldclass Marathon Challenge met zijn 84 km en 2560 hm op ons programma.

Samen met Carlo en Tim stond ik in de eerste startbox.  De zenuwen waren gespannen, het startschot ging en vrijwel direct werd er een hels tempo opgelegd op de steeds steiler wordende asfaltklim. Na enkele kilometers probeerden er links en rechts enkele bikers het peleton uit elkaar te trekken.

Ik kon mijn positie handhaven rond een 40 ste plaats.

Dan ging de startklim over in een schotterpad en dan begon het echte biken. Ploegmaat Tim was intussen komen aansluiten. Na 10 km was er een eerste afdaling, waar ik wat probeerde te recuperen.  De paden waren goed bereidbaar, hier en daar enkele modderpassages.  In de daaropvolgende klim moest Tim wat meters prijs geven en moest hij de rol lossen.

Stefaan, onze ploegmanager, had plaatsgevat in het dorpje Durbach, waar hij ons goed kon bevoorraden.

Ondertussen had ik mijn eigen ritme teruggevonden na de helse start. 

Wat later volgde een mooie, tevens zware klim naar Mooskopf (meer dan 11 km) klimmen en tevens het hoogste punt van de marathon.

We passeerden rakelings langs heel wat mooie wijnranken. Enkele kms verder, een heel vervelend stuk: een paadje met kassei-stenen, op zijn 'Parijs-Roubaix', niet gemakkelijk om hier boven op te geraken.  Stoempen en blijven kracht zetten,was hier het motto.  Gelukkig op de top, volgde er een snelle,lange schotter-afdaling, waar de beentjes wat tot 'rust' konden komen. 

Gengenbach, hier een mooie trappenpassage doorheen een huis.  Het volk stond ons luid aan te moedigen.  Stefaan stond ook hier op post om ons van de nodige drank en mondvoorraad te voorzien.  Ik had terug wat meer een goed gevoel, en kon de asfaltklim die volgde goed gas geven.  De klimmen waren bij momenten heel steil, andere dan weer lang.  Ook hier terug enkele steile passages doorheen de wijngaarden.  Het gevoel was nog optimaal.  Wat later vervoegden de bikers van de andere afstanden, ons gezelschap.

Op punt 70 km, een laatste controle-stop van Stefaan, hier nog vlug een gelleke van W-Cup binnengekieperd.  De daaropvolgende klim was echt om 'kippevel' van te krijgen.  Honderden mensen stonden ons aan te moedigen.  Ik vloog de asfaltklim, later het bospad omhoog.  De adrenaline gierde door mijn lichaam. Nog één helling rond km 75 en dan was het hoofdzakelijk in dalende lijn.  Ik bleef het volle pont geven en kon nog menig biker remonteren.

Met een zalig en voldaan gevoel bereikte ik de finish. Ik eindigde 3 de, bij de sen.II.  Wauw, terug podium.

Mijn teamgenoten deden het ook uitstekend: Tim 7de bij sen.I en Carlo 17de bij de Elite

Offenburg is een TOP-marathon op alle vlakken: een mooi uitdagend parcours, uitstekende bevoorradingen, massa's supporters en perfect georganiseerd.

Een grote merci trouwens voor de uitstekende begeleiding van Stefaan, mijn trainer. 

Bij deze wens ik ook nog de trouwe sponsers Rotwild,Van Eyck,W-cup,Motopaint en Brandstoffen De Boitselier te bedanken.

Hans